Annets blog

Ik stel u voor aan Johannes, Linda, broer Piep, zus Ezeltje en mijzelf, Annet

Mijn naam is Annet en ik ben de dochter van Johannes en Linda. Johannes is 92 en Linda 87. Ze wonen in een grote villa, rijden een auto, kopen alleen eten in de bonus of andere aanbiedingen en zijn voortdurend moe. Dankzij hun drie kinderen, Broer Piep, Zus Ezeltje en mij redden ze het. Het begint met een keer boodschappen doen, dan een keer het gras maaien, een bed verschonen en luisteren naar de verhalen over alles wat pijn doet. Inmiddels is het helpen met de administratie, helpen met douchen, eten koken, lastige telefoontjes plegen, een tuinman regelen en extra hulp in huis. Gezellig? Dat is het bijna nooit. Het is gemopper en gesaggerijn en geklaag en gezeur. Eén dag in de week ga ik naar ze toe en trek ik die mantel der liefde dus aan. In het begin met grote tegenzin, zo langzamerhand met liefde. Eén ding heb ik wel geleerd: oud worden… makkelijk is het niet.

Dit blog is een weergave van mijn gevoelens door de jaren heen. In het begin is er weerstand, weerzin ook, nu is er alleen nog medeleven. Liefde was en is er altijd. Liefde voor twee mensen die hun kinderen opgevoed hebben door ze zelfvertrouwen te geven en ze vrij te laten, los te laten zelfs. Liefde voor de twee mensen die niet mét en niet zonder elkaar kunnen.

Ga naar mijn verhalen…