1000 armen

We zijn lekker wezen wandelen met broer en schoonzus, die om de hoek wonen bij Pa en Ma. Omdat broer het vuilnis nog buiten moet zetten en omdat we toch in de buurt zijn, besluiten we even binnen te lopen.  Ze zitten samen naar de televisie te kijken en genieten beiden van het turnen! Geen gevloek, geen gescheld, wel veel te warm, ‘maar dat is lekker hoor’.  Het is vredig en ze veren ook nog eens verheugd op wanneer we viermansterk binnen komen. We praten wat, babbelen wat, kletsen wat, praatjes komen uit de tenen, maar dat hindert niet, het voelt goed. De boel is netjes, in de keuken is al gedekt voor de avondmaaltijd, de afwas is weggewerkt. Kortom, het zwartelappenvrouwtje is herrezen uit haar lappen. Ze heeft een leuk bloesje aan, ketting erbij, zowaar schoenen aan en haar haar zit leuk.  Pa lift mee op dit alles. Wat bijzonder om te zien hoe de een de ander naar beneden kan trekken, maar dus kennelijk ook weer naar boven. Na een halfuurtje stappen we op. ‘Nu al?’ Ja, nu al. Henk Jan was er gisteren al een paar uur en ik kom dinsdag een groot deel van de dag, dus ja, nu al.  Ze lopen mee naar de deur. Het is een prachtige herfstdag, de bomen filteren de oranje zon, geel blad ligt op de grond en de twee oude mensen die al zo lang een grote rol in mijn leven spelen, staan in de deur. Naast elkaar en ook nog eens tevreden. Ik omhels ze met 1000 armen en ik denk ‘hou vol!’.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *