Geweer

23 december 2014

Om 11.00 uur open ik de keukendeur. De kerststol staat al klaar en dat is geen goed begin, want als je me ergens geen lol mee doet…. Pa zit languit in zijn stoel te kranten, ma komt zuchtend naar beneden gedaald met haar trapliftje. Kleine oogjes, mager lijfje en doodmoe. Ze is de bedden aan het verschonen en dat is gewoon te zwaar. Voor de zoveelste keer zeg ik dat ze het aan mij kan overlaten. Het helpt niet. Het is moeilijk de regie uit handen te geven. Het is vandaag 2 dagen voor kerst. Ze hebben een lijstje voor AH en pa wil mee. Tegenwoordig wil hij steeds mee en het liefst wil hij ook steeds rijden. Vandaag heb ik daar echt geen zin in. Niet in dat hij mee gaat, maar al helemaal niet in dat hij rijdt. Hij gaat dus mee, in mijn auto. Vloekend zoekt hij de riem en omdat ik nog nooit (!) van huis naar AH ben gereden, vertelt hij me hoe ik moet rijden en scheldt hij ondertussen een oude dame uit die wat onzeker fietst. Het is druk, maar ik krijg mijn auto nog precies geparkeerd. Tegen de tijd dat ik een kaartje heb gekocht, is pa uit de auto en haalt een wagentje. We zijn een halfuur verder, maar ik heb geen haast. Het is meer een oefening mindfulness, zo houd ik mezelf voor. We schuifelen de winkel in en gaan op zoek naar de aanbiedingen. Een pond witlof, boerenkool, stukje kaas, bruinbrood en dat soort gezellige kerstzaken. Op het lijstje staan ook port en rode wijn. Voor broer Piep, want daar gaan ze eten. ‘Ik neem geen twee flessen mee. Veel te duur. Doe die wijn maar weg’. Bah, oude zeikbok! Mijn mindfulness gaat in rook op. Bij de kassa gaat alles op de band en wanneer het bedrag bekend is, zoekt hij zijn portemonnee. Vooral niet eerder. Ondertussen pak ik het hele kerstfestijn in en schuifelen we naar de auto. ‘Ik breng het wagentje wel weg’, zegt hij. Mooi, dan kan ik op mijn gemak nog even de etalage van de aanliggende modezaak bekijken. Eenmaal thuis neemt mevrouw Hoofd Inkoop de bestelling door en kijkt op het bonnetje of we niet te veel hebben betaald. Ze is verbaasd dat er geen wijn bij is. Woedend valt die ouwe tegen haar uit, dat ze niet zo moet zitten melken over die wijn. Ja, het is gezellig. Gelukkig is er voor mij nog een tweedagen oude boterham en dan belt  de altijd attente broer Piep, om te vragen of ze nog iets nodig hebben uit de winkel. ‘Ja’, denk ik, ‘doe maar een geweer’. Dan kan ik die ouwe bok neerknallen. Voor de kerst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *